Code - 1056 گوش خرگوش داسى Bupleurum falcatum L گياهى است چند ساله با ساقه راست به ارتفاع 80 - 20 سانتيمتر از خانواده Umbelliferae داراى برگ‌هاى باريك و دراز به طول 20 - 10 سانتيمتر و به عرض 8 - 5 ميليمتر ، برگ‌هاى بالاى ساقه خميده به شكل داس مىباشد . گل‌ها زرد و مجتمع به صورت چترى با 15 - 5 شعاع ، گل‌ها بلندتر از گريبانه و در اوائل تابستان ظاهر مىشوند ، ميوه بيضىشكل و داراى خطوط برجسته مىباشد . گياه در چين ، ژاپن ، كره ، تايوان و در ايران در نواحى شمالى كشور : ايسپيلى ييلاق ، كوه درفك ، كوه درنك و پل زنگوله در ارتفاعات 2000 مترى از سطح دريا مىرويد در ايران گوش خرگوش ، گوش خرگوش داسى ، گوش خرگوش كاذب و چتر گندمى داسى ناميده مىشود . قسمت مورد استفاده : برگ ، دانه بويژه ريشه مىباشد . تركيبات شيميائى : ريشه حاوى بوپلورومول Bupleurumol ، فورفورول Furfurol ، يك ليپوئيد ، گلوكز ، لينولئيك اسيد ، پالميتيك اسيد ، استه آريك اسيد ، اولئيك اسيد و ليگنوسريك اسيد مىباشد . خواص درمانى : ضد التهاب ، تب‌بر ، تنظيم‌كننده خون قاعدگى ، ضد انسداد و نفخ مىباشد . موارد مصرف درمانى : ريشه مانند گياه قبلى به عنوان ضد التهاب بخصوص در بيماريهاى كبد ، نقرس ، رماتيسم ، التهاب مخاطهاى مجارى تنفسى ، هموروئيد و پائين‌افتادگى لگن و رحم مصرف مىشود . اعضاء گياه داراى اثر تب‌بر مىباشند براى اين منظور از جوشانده 30 تا 50 در هزار برگ يا ريشه به مقدار دو فنجان در روز مصرف مىشود . از له‌شده برگ جهت التيام دادن به زخم و جراحات هم‌چنين از پخته‌شده گياه در سركه به صورت ضماد جهت تسكين درد مفاصل ، غده‌ها و فتق استفاده مىشود . توجه : گرچه گياه براى سرگيجه و كرى سودمند مىباشد ولى زياده‌روى در مصرف آن موجب سرگيجه و تهوع مىشود .